دانشگاه علوم پزشکی ایلام :: اخبار

پرستاری را نمی‌توان در چند سطر از شرح وظایف یک شغل خلاصه کرد. این حرفه در لحظه‌هایی معنا پیدا می‌کند که سلامت و جان انسان‌ها در میان است؛ از نخستین دقایق تولد یک نوزاد تا روزهای دشوار بیماری و گاهی آخرین لحظات زندگی یک انسان.
روز پرستار فرصتی است برای دیدن کسانی که در بسیاری از روزهای سخت، کمتر دیده می‌شوند؛ انسان‌هایی که در لحظات اضطراب و نگرانی، باید تکیه‌گاه بیمار باشند، حتی وقتی خودشان نیز با شرایط دشوار روبه‌رو هستند.
وقتی جامعه با بحران مواجه می‌شود، نگاه‌ها بیشتر به صحنه‌های پرهیاهو معطوف است؛ اما در پشت این تصاویر، در راهروهای بیمارستان‌ها، بخش‌های اورژانس، اتاق‌های عمل و مراقبت‌های ویژه، کسانی مشغول کاری هستند که نمی‌توان آن را متوقف کرد. جنگ، حوادث طبیعی و همه‌گیری بیماری‌ها ممکن است زندگی را مختل کنند، اما بیماری منتظر پایان بحران نمی‌ماند و مراقبت از بیمار تعطیل‌بردار نیست.
پرستاری که در میان صدای انفجار، سه نوزاد را در آغوش گرفت و برای نجات جانشان به محل امن منتقل کرد، نماد شجاعت و ایثار کادر درمان است.
این ایستادگی به روزهای جنگ و بحران محدود نیست. پرستاری یعنی ماندن در کنار بیمار در شیفت‌های طولانی، تشخیص به‌موقع تغییر وضعیت او، آرام کردن خانواده‌ای نگران و ادامه مراقبت، حتی زمانی که خستگی و فشار کاری به اوج می‌رسد.
اما روایت پرستاری تنها روایت ایثار نیست؛ روایت مطالبات نیز هست.
پرستارانی که از خستگی، فشار کاری و شیفت‌های سنگین عبور می‌کنند، طبیعی است که مطالبات صنفی و معیشتی داشته باشند. بخشی از احترام واقعی به این قشر، شنیدن این مطالبات و تلاش برای حل مسائل آنان است. قدردانی نباید تنها در قاب پیام‌های تبریک و مراسم‌های مناسبتی باقی بماند؛ شأن حرفه‌ای پرستار زمانی بیشتر پاس داشته می‌شود که مسائل معیشتی، حقوقی، رفاهی و شرایط کاری او نیز مورد توجه قرار گیرد.
پرستاری شغلی نیست که بتوان آن را پشت میز تعریف کرد. این حرفه در بالین بیمار معنا پیدا می‌کند؛ جایی که خستگی یک شیفت طولانی، با بهبود حال یک بیمار، یک تشکر ساده از سوی خانواده یا بازگشت یک انسان به زندگی، معنای دیگری پیدا می‌کند.
پرستاران، سال‌هاست بی‌آنکه همیشه در قاب دوربین‌ها باشند، بخشی از سخت‌ترین لحظات زندگی مردم را همراهی می‌کنند؛ از نخستین دقایق تولد یک نوزاد تا روزهای دشوار بیماری و گاهی آخرین لحظات زندگی یک انسان.
شاید همین است که روز پرستار را از یک مناسبت تقویمی فراتر می‌برد؛ روزی برای یادآوری اینکه پشت هر تخت بیمارستان، انسانی ایستاده که علاوه بر دانش و مهارت، باید صبر، مسئولیت‌پذیری و توان تحمل فشارهای سنگین را نیز با خود به همراه داشته باشد.
امروز، در روز پرستار، بیش از آنکه بخواهیم از واژه‌های بزرگ و شعارهای تکراری استفاده کنیم، شاید کافی باشد یک جمله ساده بگوییم:
خسته نباشید به شما که در سخت‌ترین لحظه‌های زندگی مردم، کنارشان ایستاده‌اید.
درود بر همه پرستارانی که شب و روز، در سکوت و بدون هیاهو، برای حفظ جان بیماران تلاش می‌کنند.
روز پرستار بر همه سپیدپوشان عرصه سلامت مبارک؛ و امیدواریم قدردانی از آنان، فقط به یک روز در تقویم محدود نماند، بلکه در بهبود شرایط کاری، معیشتی و حرفه‌ای آنان نیز نمود پیدا کند.