همدلی برای بیماران اماس؛ پویش حمایت از بیماران خاص در ایلام با مشارکت خیرین و دستگاههای اجرایی اجرا شد
امتیاز:
پویش حمایت از بیماران اماس استان ایلام با مشارکت اداره سازمانهای مردمنهاد و خیرین سلامت دانشگاه علوم پزشکی ایلام، انجمن حمایت از بیماران اماس، ستاد اجرایی فرمان حضرت امام(ره) و ادارهکل ورزش و جوانان استان برگزار شد؛ پویشی که با هدف کاهش فشارهای اقتصادی بیماران و تأمین بخشی از نیازهای ضروری آنان در حوزه تجهیزات پزشکی، اقلام بهداشتی و بستههای غذایی به اجرا درآمد
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی ایلام، پویش حمایت از بیماران اماس استان با همت انجمن حمایت از بیماران اماس و مشارکت اداره سازمانهای مردمنهاد و خیرین سلامت دانشگاه برگزار شد.
مهندس صادق سرحدی، سرپرست اداره سازمانهای مردمنهاد و خیرین سلامت دانشگاه علوم پزشکی ایلام، با اعلام این خبر اظهار کرد: بیماران مبتلا به بیماریهای خاص علاوه بر مشکلات جسمی و روحی، با هزینههای سنگین اقتصادی نیز مواجه هستند؛ هزینههایی که گاه فراتر از توان مالی خانوادهها بوده و روند درمان و کیفیت زندگی آنان را تحت تأثیر قرار میدهد.
وی افزود: برای بیماران خاص، تنها درمان دارویی کافی نیست؛ تأمین تجهیزات کمکحرکتی، لوازم بهداشتی تخصصی و سبد غذایی مناسب از جمله نیازهای ضروری این بیماران است که نقش مهمی در بهبود شرایط جسمی و روحی آنان دارد. بر همین اساس، این پویش با هدف کاهش بخشی از بار مالی خانوادههای درگیر با بیماری اماس در سه محور تجهیزات پزشکی، اقلام بهداشتی و بستههای غذایی طراحی و اجرا شد.
سرحدی ادامه داد: در قالب این پویش، چهار دستگاه ویلچر، دو دستگاه واکر، ۳۸ بسته پوشک، دو دستگاه گلوکومتر و یک دستگاه فشارسنج به ارزش ۱۵۰ میلیون تومان از سوی ادارهکل ورزش و جوانان استان تأمین شد. همچنین ۴۰ بسته غذایی به ارزش ۳۲۰ میلیون تومان نیز با حمایت ستاد اجرایی فرمان حضرت امام(ره) در اختیار بیماران قرار گرفت.
سرپرست اداره سازمانهای مردمنهاد و خیرین سلامت دانشگاه ضمن قدردانی از همکاری و همراهی ستاد اجرایی فرمان حضرت امام(ره) و ادارهکل ورزش و جوانان استان، تأکید کرد: بیماریهای خاص تنها یک مسئله فردی نیستند، بلکه یک دغدغه اجتماعی به شمار میروند و حمایت از مبتلایان به این بیماریها نیازمند مشارکت و مسئولیتپذیری همه بخشهای جامعه است.
وی خاطرنشان کرد: تداوم چنین اقدامات حمایتی میتواند نقش مؤثری در ارتقای کیفیت زندگی بیماران خاص و کاهش دغدغههای معیشتی و درمانی آنان داشته باشد و زمینهساز تقویت فرهنگ نوعدوستی و مشارکت اجتماعی در جامعه شود.